Mowa powitalna
Ks. Prałat Kazimierz Gacki, proboszcz Parafii NNMP w Sejnach


Ekscelencjo, Nasz Arcypasterzu!
Bracia Kapłani!
Rado Pedagogiczna Gimnazjum nr 1 na czele z p. Dyrektorem!
Rado Rodziców!
Samorządzie Uczniowski!
Droga Młodzieży Gimnazjum !
Władze Oświatowe, zarówno kościelne jak i państwowe!
Zaproszeni Goście!
Poczty Sztandarowe!

W imieniu tu wszystkich, jak tu jesteśmy, pragnę serdecznie podziękować Księdzu Biskupowi za Jego obecność dzisiejszą wśród nas.
Na tego typu uroczystości są delegowani do przewodniczenia Kapłani, czy to z Kurii, czy z Seminarium, lub też po prostu dziekani. Nasza Uroczystość jest wielka, ale Dni są wielkie, Dni Jubileuszu, które otwierają drogę dla wyboru przez nasze Gimnazjum Patrona – Ojca Świętego Jana Pawła II.
Ksiądz Biskup, jako Pasterz Diecezji, ma uroczystości, w których nikt nie może Go zastąpić. Nie wiem, co było przyczyną, ale kiedy zawieźliśmy Księdzu Biskupowi zaproszenie i ku naszej wielkiej radości Ksiądz Biskup odczytał nam Dekret Nadania Gimnazjum nr 1 w Sejnach Imienia Papieża Jana Pawła II to bez żadnych wymówek Ekscelencja ustalił datę uroczystości i zapewnił, że będzie sam jej przewodniczył. Nie spodziewałem się tego! Tak mi się wydaje, że w podjęciu takiej decyzji miała swój udział Nasza Pani Sejneńska! I dobrze, że Ksiądz Biskup jest razem z nami dzisiaj i uczestniczy w tej wielkiej Uroczystości!
Moim pragnieniem, jako Proboszcza tej Parafii, było, aby Imię naszego ukochanego Papieża, a tym bardziej Jego Osoba, Jego Nauczanie weszły na stałe w życie tej społeczności, społeczności Parafii Sejneńskiej.
Dzisiejsza Uroczystość jest historycznym wydarzeniem nie tylko dla Gimnazjum nr 1, ale również dla całej społeczności lokalnej.
Droga Młodzieży i Nauczyciele! Przed Wami staje na długie lata nasz Rodak, Wielki Nauczyciel, Wychowawca i pragnie, byście kontynuowali wspaniałe tradycje sejneńskiego szkolnictwa, tradycje sięgające 400 lat, bo wtedy to przybyli do Sejn dominikanie i rozpoczęli nauczanie.
Niech nasza Młodzież z Boską pomocą wychowuje się w duchu religijnych i narodowych wartości! Na zakończenie posłużę się słowami Ojca Świętego, które zamieszczone są na Zaproszeniu:
„ Życzę Wam odwagi. Bóg jest z Wami! Przyszłość należy do Was! Zawsze z Chrystusem i Jego Matką idźcie ku tej przyszłości! Idźcie ku tej przyszłości świadomi tych sił, jakie macie w sobie, w duszach i ciałach. Szczęść Wam Boże! (Ełk , 8 czerwca 1999)


To wspaniałe słowa, które wypowiedział Ojciec Święty na naszej, diecezjalnej Ziemi Ełckiej i które dotyczą nie tylko naszej Młodzieży z Diecezji, ale całej młodzieży świata.
Ekscelencjo, jeszcze raz wyrażamy wielką wdzięczność za przybycie i na wstępie prosimy, aby Ksiądz Biskup poświęcił Sztandar ufundowany przez Gimnazjum nr 1 w Sejnach.

Przekazanie Sztandaru
Poczet Sztandarowy Komitetu Społecznego na Rzecz Ufundowania Sztandaru (p. Barbara Buchowska, p. Mirosława Poszwa, p. Ryszard Gałdzewicz) przekazał Sztandar Pocztowi Sztandarowemu Rady Pedagogicznej (p.Alina Ogórkis, p. Halina Ragiel, p. Krzysztof Tur), który z kolei przekazał Sztandar do poświęcenia Pocztowi Samorządu Uczniowskiego (Maciek Poszwa, Marta Kwaterska, Monika Teodorowska)

Poświęcenie Sztandaru
Maciek Poszwa, Przewodniczący Samorządu Uczniowskiego:

W imieniu całej społeczności naszego Gimnazjum proszę Jego Ekscelencję Księdza Biskupa o błogosławieństwo i poświęcenie Sztandaru z Wizerunkiem Jego Świątobliwości Jana Pawła II.

Ksiądz Biskup Jerzy Mazur
Módlmy się, Boże, Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo, aby żył i wzrastał we wspólnocie z innymi ludźmi. Obdarz swoim błogosławieństwem tych wiernych, którzy poświęcają się w służbie dla braci. Pobłogosław także ten Sztandar należący do Gimnazjum nr 1, Nauczycieli, Wychowawców i Młodzieży. Spraw, aby wszyscy, którzy stoją przy Tobie, byli wspólnotą pokoju i ochotnie nieśli pomoc innym.
Za przyczyną Świętych naszych Patronów udziel pomocy wszystkim, którzy Cię wzywają i zachowaj ich od wszelkich niebezpieczeństw przez Chrystusa, Pana Naszego, Amen.

Homilia Księdza Biskupa Jerzego Mazura

Drodzy Współbracia Kapłani, na czele z Księdzem Dziekanem!
Drodzy Nauczyciele, na czele z Dyrektorem Gimnazjum!
Drodzy Rodzice!
Szanowni Przedstawiciele Władz różnych szczebli!
Drodzy Uczniowie, Droga Młodzieży!

Słuchając i rozważając dzisiejszą Ewangelię, możemy powiedzieć, że Pan Jezus spojrzał z miłością na małego Karola Wojtyłę i powiedział temu podobne słowa: Idź, sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!
Dzisiaj możemy powiedzieć, że nie spokorniał i nie odszedł nasycony ów młodzieniec z Ewangelii. On zostawił wszystko i z radością oraz nadzieją poszedł za Jezusem, służąc Bogu i ludziom jako Kapłan, Biskup, a przez ostatnie 25 lat służy Bogu i ludziom jako Papież.
16 października 1978 roku rozległy się słowa: Habemus Papam – Mamy Papieża! Tym Papieżem został nasz rodak Kardynał Karol Wojtyła. Na Placu Świętego Piotra w Rzymie wielkie zaskoczenie, niedowierzanie, a potem wybuch radości, wdzięczności za wielkie dzieła Łaski Bożej.
Dzisiaj gromadzimy się w tej Świątyni, tak przepięknej, tak znanej, a zarazem umiłowanej przez Ojca Świętego. Gromadzimy się, aby wyrazić wdzięczność swą Bogu Jedynemu i Matce Najświętszej za 25 lat Posługi Jana Pawła II na Stolicy Piotrowej.
Gromadzimy się także w tej Świątyni przede wszystkim jako młodzież Gimnazjum i Nauczyciele, aby wspólnie dziękować Bogu za ten Pontyfikat
25 – lecia, ale przede wszystkim, aby prosić Boga, aby błogosławił wszystkim nauczycielom i uczącym się, bo dzisiaj obieracie za Patrona Jana Pawła II, Papieża.
Jubileusz ten jest także okazją, jak również przyjęcie Jana Pawła II za Patrona Szkoły, do uświadomienia sobie, jak wielki jest wkład miłości Jana Pawła II dla Kościoła Katolickiego i świata, a zarazem uświadomienie tego, jak wy, jako nauczyciele i uczniowie tejże szkoły, chcecie naśladować, chcecie żyć tymi wartościami, które głosi Jan Paweł II i świadczy o nich.
Całe posługiwanie Jana Pawła II to Posługiwanie Jedności, które dostateczne swe źródło ma w Bogu. Jego Posługiwanie to odważna i konsekwentna kontynuacja Soboru Watykańskiego II, to wielki wkład w rozwój nauki katolickiej i nauki społecznej, to nauczanie o godności osoby ludzkiej, ochrona praw człowieka, w tym podstawowego prawa do życia, to wielki wkład w rozwój dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego oraz w dynamikę życia chrześcijańskiego.
Jako Papież Dialogu czyni wszystko, aby doszło do zjednoczenia chrześcijan w Prawdzie, Miłości, Cierpliwości i wzajemnym szacunku. Swoją działalnością apostolską i ewangelizacyjną objął cały świat, dotarł prawie do wszystkich krajów, nie istnieją dla Niego żadne bariery czy granice, wszędzie jedzie jako Pielgrzym Radości i Nadziei, Pielgrzym Dialogu i Pokoju, głosi Dobrą Nowinę o Zbawieniu, w Jezusie Chrystusie, aż po krańce Ziemi! Naucza, że Chrystus jest naszą Nadzieją! Jan Paweł II to wielki Świadek Nadziei, często wbrew nadziei. Jakże profetycznie zabrzmiały słowa wypowiedziane przez Niego podczas Inauguracyjnej Mszy Świętej 25 lat temu: „Otwórzcie Drzwi Chrystusowi, Nie lękajcie się!”
Widzimy Go wspartego o Krzyż. On wie, kogo trzyma. On wie, kto Go podtrzymuje. Oto program nowego Pontyfikatu. Otwarcie drzwi Chrystusowi oznaczało początek realizacji wielkiego planu, który nakreślił Papież dla siebie i dla Kościoła, dla naszej ewangelizacji.
Sam Papież otwiera drzwi Chrystusowi i spotyka się z człowiekiem i przemawia do niego, jest przekonany, że można także głosić Chrystusa braciom i siostrom, spotykając się z nimi osobiście. Wyruszył i pielgrzymuje od 25 lat, aby spotkać się z człowiekiem, aby w niego się wsłuchać, aby zobaczyć, w jakiej sytuacji się znajduje i co może dla niego uczynić.
Głosi, że człowiek nie może sam siebie do końca zrozumieć bez Chrystusa. „Otwórzcie drzwi Chrystusowi” – mówi Ojciec Święty do młodzieży. Wam Bóg powierza trudne, ale wzniosłe zadanie współpracy z Nim przy budowaniu cywilizacji miłości. Nie czekajcie, aż będziecie starsi, by wejść na drogę świętości. Świętość jest zawsze młoda, tak jak wieczna jest młodość Boga. Świętość jest zawsze młoda! Wyruszajcie na drogę świętości i pamiętajcie: Chrystus jest zawsze z Wami! Wy jesteście nadzieją Kościoła, Wy jesteście nadzieją świata, Wy jesteście naszą nadzieją! Wyruszajcie na drogę świętości i bądźcie znakiem nadziei! Tak jak Ojciec Święty 4 lata temu w Ełku powiedział do młodzieży słowa, które Proboszcz na początku zacytował:
„Przyszłość należy do Was! Idźcie z Chrystusem”. Ale przyszłość zależy od losu, dlatego, Droga Młodzieży, bądźcie świadkami tego losu, miłości do Boga i miłości do drugiego człowieka. „Otwórzcie drzwi Chrystusowi” – mówi Papież do każdej rodziny, jakże często dzisiaj przeżywającej kryzys: rozwody, próby równania małżeństwa ze związkami homoseksualnymi, zamknięcie na życie, aborcja, eutanazja – to niektóre z przejawów zatwardziałości współczesnego człowieka. Jan Paweł II jest przekonany, że przyszłość ludzkości zależy od jedności rodzin. Kryzysu rodziny upatruje w niewłaściwym pojmowaniu wolności, która prowadzi do egoistycznego traktowania dobra: niezrealizowania prawdziwego zamysłu Bożego. Dlatego Papież ciągle woła o ocalenie prawdziwej miłości. Prosi, aby powiedzieć „tak” miłości, miłości szlachetnej, miłości ożywiającej, miłości odpowiedzialnej.
Jakże często Papież powtarza słowa Jezusa: co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Otwórzcie drzwi Chrystusowi na oścież i nie lękajcie się! Dzisiaj, droga Młodzieży i Drodzy Nauczyciele, te słowa Papież mówi do Was, bo obieracie sobie go za Patrona, za Patrona Szkoły. Dlatego otwórzcie wasze serca na naukę, którą głosi Papież, na Chrystusa i niech Chrystus stanie się Nadzieją dla Waszej Szkoły! Niech w tej szkole zawsze będzie szerzona cywilizacja miłości i cywilizacja życia! Niech w tej szkole te wartości, które Ojciec Święty głosi aż po krańce ziemi, będą również szerzone i przeżywane!
I, Droga Młodzieży, tak jak widzicie Ojca Świętego wspartego o Krzyż, On wie kogo trzyma, On wie, kto go podtrzymuje! Weźcie Krzyż i poznajcie lepiej Chrystusa! I poznajcie, kto Was w życiu będzie podtrzymywał, jeśli oprzecie się o Krzyż Chrystusa! I idźcie w czasie, tak w szkole, a przede wszystkim w czasie waszego całego życia razem z Chrystusem i otwierajcie Wasze serca dla Chrystusa! I niech On Was podtrzymuje!
Patrząc na Patrona Waszego, Jan Pawła II, naśladujcie Go, Bóg niech Was błogosławi, a Matka Najświętsza, tak jak tutaj króluje w tej Bazylice, niech Was zawsze wspiera!
Popatrzmy także na Ojca Świętego, co przyniósł i wniósł dla naszego narodu. Wielkim wkładem Jana Pawła II w dziejach naszego narodu jest odnowienie oblicza polskiej ziemi. Przez Jego modlitewne wołanie: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię, te ziemię!”, dokonało się wielkie bierzmowanie narodu. To On tak wydatnie pomógł naszej Ojczyźnie otworzyć drzwi ku wolności. Za to wszystko w łączności z całym Kościołem gorąco dziękujemy Bogu, który przez Ojca świętego, Jana Pawła II, działa i tak hojni nas obdarza, prowadząc ku Zbawieniu.
I w tym dzisiejszym dniu, kiedy wspominamy Jubileusz Pontyfikatu, a także Dzień przyjęcia Go za naszego Patrona, Patrona Szkoły, chcemy wyrazić wielką wdzięczność Jego Świątobliwości za dar, jakim jest Ełcka Diecezja, żywa i szlachetna komórka ciała Mistycznego Chrystusa, którym jest Kościół powołany do życia w 1992 r.
W 1999 roku Ojciec Święty w Ełku zostawił nam orędzie: służby drugiemu człowiekowi, temu najbiedniejszemu, a także skierował słowa do młodzieży, które wspomnieliśmy. Wspominamy też odwiedziny skromnego domu polskiego rolnika i odpoczynek Papieża na Wigrach, na tej ziemi. I w dzieje naszej młodej wspólnoty diecezjalnej wpisały się też inne znaczące wydarzenia: jak uroczysta koronacja Łaskami Słynącego Obrazu Matki Bożej w Sanktuarium w Studzienicznej, za przyzwoleniem i koronami pobłogosławionymi przez Jana Pawła II; wspominamy wyniesienie na ołtarze trzech naszych męczenniczek; wspominamy podniesienie do godności Bazyliki Mniejszej Kościoła Farnego w królewskim mieście Augustowie. Wspominamy to, czego Ojciec Święty dokonał tutaj dla Sejn i dla tej ziemi.
Ojciec Święty jako apostoł jedności troszczy się szczególnie o ubogich, pamięta o najsłabszych i chorych, bezrobotnych i cierpiących. Kościół przypomina, że rozpoczynający Trzecie Tysiąclecie będą świadkami wielkiego poświęcenia. Potrzebna jest dziś nowa wyobraźnia Miłosierdzia, której przejawem będzie nie tylko skuteczność pomocy, ale zdolność bycia z bezsilnym człowiekiem, solidaryzowania się z nim tak, aby gest pomocy nie był odczuwalny jako poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo braterskiej wspólnoty w duchu.
Zadajemy sobie pytanie: gdzie tkwi tajemnica skutecznej działalności Papieża? Odpowiedź jest jedna: tkwi w modlitwie, otwartości na każdego człowieka i bezinteresownym służeniu; tkwi w odwadze płynącej z wiary, a także w bezgranicznym zawierzeniu Maryi.
Papież daje nam przykład modlitwy. Właśnie z modlitwy czerpie siłę, aby iść naprzód, nie ulegać naciskom krytyki. Wszystko, co czyni, płynie z Ewangelii. Dojrzewa na medytacji i w modlitwie. Ojca Świętego charakteryzuje wiara w człowieka (…). Przypomina On nam, że siła Kościoła płynie z Eucharystii, że Eucharystia stanowi centrum opoki kościoła. Kościół żyje dzięki Eucharystii. Ojciec Święty mówił do nas 25 lat temu: Proszę Was, bądźcie ze mną na Jasnej Górze. Nie przestawajcie być z Papieżem (…). Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie.
I dzisiaj prosi nas o modlitwę. Wyrażając swą wdzięczność, nie zapominajcie o modlitwie w Jego intencjach! I dzisiaj, kiedy obieracie Go sobie za Patrona Waszej Szkoły, czerpcie siłę na modlitwie i w modlitwie! Naśladujecie w tym swojego Patrona! Zawierzcie siebie Matce Najświętszej! Czerpcie siłę z Eucharystii, a wtedy będziecie nie tylko przyjmować to, co głosił Ojciec Święty w nauce Kościoła, ale będziecie żyć tą nauką, więcej – będziecie świadczyć i staniecie się świadkami Nadziei!
I tego z całego serca życzę Dyrekcji, życzę uczniom, życzę wszystkim nam tutaj zgromadzonym, abyśmy stawali się świadkami jedności i świadkami Nadziei. Amen.

Komentarz przed czytaniem
Bartek Nazaruk z kl. III B

Za chwilę w liturgii słowa usłyszymy o tym, jak św. Paweł w swoim Liście do Rzymian wskazuje nam drogę i pewne zasady postępowania, abyśmy stojąc wobec świętości Boga, zauważyli naszą słabość i grzech, który niszczy w nas to, co najpiękniejsze i najbardziej wartościowe, często czujemy się bezradni. Wtedy potrzebujemy Jezusa Chrystusa, tylko on może wyzwolić nas z paraliżu grzechu i naszych zniewoleń. Dlatego z otwartym sercem słuchajmy tego, co dziś chce nam powiedzieć Chrystus.

Czytanie z listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Ze względu na przyrodzoną waszą słabość posługuje się porównaniem wziętym z ludzkich stosunków: jak oddawaliście członki wasze na służbę, nieczystości i nieprawości, pogrążając się w nieprawość, tak teraz wydajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości, dla uświęcenia. Kiedy bowiem byliście niewolnikami grzechu, byliście wolni od służby sprawiedliwości. Jakiż jednak pożytek mieliście wówczas z tych czynów, których się teraz wstydzicie? Przecież końcem ich jest śmierć.
Teraz zaś, po wyzwoleniu z grzechu i oddaniu się na służbę Bogu, jako owoc zbieracie uświęcenie. A końcem tego jest życie wieczne. Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Oto słowo Boże.

Modlitwa Wiernych

1. Ula Fiećko z kl. III B: Módlmy się za Kościół Święty, aby w obecnym czasie podeptania ludzkiej godności i wolności stanowił gwarancję wszelkich prawd moralnych.
Ciebie prosimy…
2. Mariusz Kowalewski z kl. II A: Módlmy się za Ojca Świętego, Jana Pawła II, aby przykładem swojej wiary i apostolskiej gorliwości przybliżał nam Chrystusa.
Ciebie prosimy…
3. Ewa Bartoszewicz z kl. III B: Módlmy się za naszą Ojczyznę, aby zawsze była wierna Chrystusowi, Ewangelii i Krzyżowi.
Ciebie prosimy…
4. Piotr Urynowicz z kl. III B: Módlmy się za naszego Biskupa Jerzego, za naszych Duszpasterzy, aby głosząc Słowo Boże, gromadzili wokół Kościoła coraz więcej wiernych.
Ciebie prosimy…
5.Ewelina Masłowska z kl. III B: Módlmy się za nasze Gimnazjum, które
otrzymało imię Jana Pawła II, aby zawsze potrafiło wybierać trwałe wartości i na nich opierać przyszłość.
Ciebie prosimy…
6. Paweł Wyźlański z II A: Módlmy się za Rodziców i Nauczycieli, aby realizowana przez nich misja wychowania i kształcenia młodego pokolenia przyczyniła się do umocnienia w społeczeństwie wiary i miłości do Boga i bliźniego.
Ciebie prosimy…
7. Monika Selwent z kl. III D: Módlmy się za naszą młodzież, aby poruszona przykładem Jana Pawła II dawała świadectwo autentycznej postawy chrześcijańskiej.
Ciebie prosimy…
8. Tomasz Baluta z kl. II A: Módlmy się za nas samych, aby ta uroczystość Nadania Imienia Papieża Jana Pawła II Gimnazjum nr 1 w Sejnach umocniła w nas wiarę w Chrystusa, który jest Drogą, Prawdą i Życiem.
Ciebie prosimy…

Komentarz
Marta Gołkowska z kl. I C

Panie Boże, dzisiaj w tak uroczystym dniu nadania Imienia Papieża Jana Pawła II pragniemy złożyć ci dary serc naszych.
Przynosimy ci te kwiaty, niech one zdobią Twoje ołtarze, głosząc Twoją dobroć, mądrość i piękno.

Wszechmogący Boże przyjmij ten chleb, niech przypomina nam on o obowiązku służenia tobie w miłości.

Ofiarujemy ci Panie życiodajną wodę, jest ona znakiem Twojej łaski, która daje życie naszej duszy.

Przyjmij od nas także to wino, aby przemienione w Najdroższą Krew Twojego Syna, krzepiło nasze siły, byśmy nie ustali w drodze i doszli do Twego Królestwa.

Przyjmij Panie ten chleb, niech przemieniony w Ciało Twojego Syna wzmacnia i karmi nasze dusze w drodze do nieba.

Dary
I kwiaty chleb wiejski
Diana Janczewska Wojciech Ogórkis

II obrazy sękacz
Pani Małgorzata Ostrowska Pan Ryszard Myszczyński

III wino i woda patera z chlebem
Paulina Koneszko Rafał Gruda


Odsłonięcie i poświęcenie Tablicy

Błogosławieństwo Księdza Biskupa

Wymagajcie od siebie, nawet gdyby inni od was nie wymagali. Tego życzę Wam z całego serca. I niech na ten trud błogosławi Wam Bóg Ojciec, syn i Duch Święty. Amen. Szczęść Boże!


Uroczystego odsłonięcia Tablicy dokonali:
Jan Stanisław Kap, Burmistrz Miasta Sejny
Danuta Radzewicz, fundatorka Tablicy

AKADEMIA
25 LAT NA STOLICY PIOTROWEJ


(podkład muzyczny z płyty Abba Pater, mazurki Chopina, utwory Bacha
prezentacja multimedialna w programie PowerPoint)

JAN PAWEŁ II

Potrzeba szczególnej wrażliwości ze strony wszystkich, którzy pracują w szkole a żeby stworzyć w niej klimat przyjaznego i otwartego dialogu. Wyczulać na dobro wspólne narodu i uczyć młodzież odpowiedzialności za przyszłość. Wychowanie młodego pokolenia w duchu miłości ojczyzny ma wielkie znaczenie dla przyszłości narodu. Nie można, bowiem służyć dobrze narodowi nie znając jego dziejów, bogatej tradycji i kultury. Polska potrzebuje ludzi otwartych na świat, ale kochających swój rodzinny kraj.

KUBA

Pośród niesnasków – Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla Słowiańskiego oto Papieża
Otwarty tron.
Ten przed mieczami tak nie uciecze
Jako ten Włoch,
On śmiało jak Bóg pójdzie na miecze;
Świat mu – to proch.

Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło – gdzie Bóg.
Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud –
Jeśli rozkaże – to słońce stanie,
Bo moc – to cud.

On się już zbliża – rozdawca nowy
Globowych sił,
Cofnie się w żyłach pod jego słowy
Krew naszych żył;
W sercach się zacznie światłości Bożej
Strumienny ruch,
Co myśli pomyśli przezeń, to stworzy,
Bo moc to duch.

A trzebaż mocy, byśmy ten Pański
Dźwignęli świat...
Więc oto idzie – Papież Słowiański,
Ludowy brat...

PIOTREK

Niezbadane są wyroki Opatrzności Bożej.
Ponad 100 lat później ta tajemnicza wizja poetycka Juliusza Słowackiego przybrała realistyczne wymiary, zamieniła się w fakty.
16 października 1978 roku został wybrany na tron Piotrowy właśnie papież Słowianin – Polak – nasz brat – czuły, wierny i różnorako doświadczony syn naszej ziemi.



KUBA
II Annuntio vobis gaudium magnum – habemus Papam:
MARCIN
III Zwiastuję wam radość wielką – mamy Papieża.
II Eminentissimum ac Reverendissimum Dominum,
III Najdostojniejszego i Najprzewielebniejszego Pana,
II Dominum Carolum Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem Wojtyła
III Świętego Kościoła Rzymskiego Pana Kardynała Wojtyłę,
II qui sibi nomen imposuit Ioannem Paulum Secundum.
III który przybrał sobie imię Jan Paweł II
(Formuła promulgacyjna)

CHÓR – PIEŚŃ BARKA

MACIEK

Przychodzę do was z daleka
Zostawiam
Wysokie Tatry
I katedrę wawelską

We mnie

Wiele umarło
Odpłynęło
Abym mógł być
Tu gdzie Piotr
Razem z wami

Byłem Polakiem
Polakiem
Dziś jestem rzymianinem
Wyciągam ręce
Które znają
Pracę kamieniołomu
Ja słowiański papież
Jadłem chleb na kartki
I często klękałem na grobach
Rozstrzelanych braci

Teraz urosła moja parafia
Jeżdżę po całym świecie
Łamiąc się ze wszystkimi
Swoja homilią
Tak
Wiele światowego zł
Grzechu
Przemocy
Nienawiści
Zasłania
Twarz Boga

Niech
Zstąpi Duch Twój
I odnowi ziemię
Tę ziemię
Gdzie człowieczy brat.





JUSTYNA
Choć swoją łódź już wprowadziłeś
Na jezioro Genezaret
Czy nie żal Ci
Wisły
nad którą w maju stali trzymając się za ręce
ojciec i matka
Wisły rozpryśniętej Wandą
i Tatr
gdzie nawet Judasz nie przyjąłby srebrników.
Narty Twoje
(nie pójdą na opał)
jak drewno niby – święte
siostry szare
przekażą izbom pokoleń.

MARTA
Gdy nad Wiecznym Miastem
Noc oliwka świeci
Co myśli Jan Paweł II?
Czy Jego sny to Kraków
szary wełniany szalik
który pozostał na plebanii
ulubione chusteczki do nosa
których nie zabrał
może budzik po ojcu na komodzie?
Nie chciałbyś jeszcze raz jak dawniej bywało
otworzyć szuflady sekretarzyka
z listami od drogich
z zasuszonym bławatkiem
i albumem rodzinnych fotografii

WIRGINIA
Tak szedł ulicami historii
uliczkami ścian
kolumnadami czasu
i biblijnego radowania
biskup Karol –
poeta Andrzej Jawień
a nocą
przed snem
składał ręce do pacierza
i wyrastała wieża z kości słoniowej
na drodze do Zakrzówka.


WIRGINIA
Pałac w Watykanie
jest gruszą nad stawem
w starej książęcej wiosce pod Wawelem.
A na stole Papieża
razowiec z Podhala.
Na odrzwiach kropielnica spod Tarnowa
z wodą u Wita Stwosza święconą
dla zmycia zbrodni
dokonanej na dziejach Prawdy.
I znowu na Placu pusto.
Sługa Sług Bożych u stóp Krzyża
jak na polanie bólu
prosi o światło i sól
dla artystów
zbrodniarzy
polityków
prosi o Zwierciadło Sprawiedliwości
powszechne
bo
„jeśli sól zwietrzeje, czymże się solić będzie”.
(Zdzisław Łączkowski – Syn Ziemi swojej)

PIOTREK
W Wadowicach, w urzędzie przy kościele parafialnym,
W „Liber natorum”, volumin 1IV z roku 1920, na stronie
549 pod numerem 671 metryka: Karol Józef Wojtyła, syn
Karola i Emilii z Kaczorowskich, urodzony 18 maja 1920
Roku i ochrzczony 20 czerwca 1920 roku.
(Mieczysław Maliński – Papież spraw ludzkich)

MACIEK
Ojczyzna – kiedy myślę – wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam,
mówi mi o tym serce, jakby ukryta granica, która ze mnie przebiega ku innym,
aby wszystkich ogarniać w przeszłość dawniejszą niż każdy z nas;
z niej się wyłaniam ... gdy myślę Ojczyzna – by zamknąć ją w sobie jak skarb.
Pytam wciąż, jak go pomnożyć, jak poszerzyć tę przestrzeń, którą wypełnia.


MARCIN
Ojczyzna – kiedy myślę – słyszę jeszcze dźwięk kosy, gdy uderza o ścianę pszenicy, łącząc się w jeden profil z jasnością nieboskłonu.
Kiedy myślę: Ojczyzna, szukam drogi, która zbocza przecina jakby prąd wysokiego napięcia, biegnąc górą – tak ona biegnie stromo w każdym z nas i nie pozwala ustać.

MARTA
Oto jest powrót
powrót do Trzech Matek
Matki Jasnogórskiej

Ojczyzny
Matki
powrót jest radością
powrót to cierpienie

Powrót jest otwarciem
odgłosem poloneza
domu krajobrazu
ciepła
często bólu

Dom Twój ma trzy wymiary
i jeden Krzyż
Nikt nie zna lepiej powrotu
Syn do Matki drogi nie wybiera
jest Mu dana
od wewnątrz słyszy kroki

Pielgrzym Boży
Pielgrzym Matek

Oto wita Cię Matka – Ojczyzna
wszędzie wyciągnięte ręce
Człowiek wyszedł na spotkanie Człowieka
Spełnia się Eucharystia ojczyzny
z następcą św. Piotra
(Eugeniusz Kasjanowicz- Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II)

JAN PAWEŁ II

20 lat temu podczas mojej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny razem z rzeszami zgromadzonymi we wspólnocie modlitwy na Placu Zwycięstwa przywoływałem Ducha Świętego: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi.

KUBA
Już niewiele zostało białych plansz niepodziurawionych
niewielu ludzi do których nie celują
nie ma już takich
nad każdym wiszą tony trotylu
przytknięte do skroni smukłe rakiety

to nie Turek strzelał
to nie czarny typ nie zbrodniarz
nie pistolet nie karabin

to strzelał XX wiek
szalony świat wzdrygnięcie ramion machnięcie ręki
to strzelał świat „wspaniały”
konferencje bezpieczeństwa
panowie przy okrągłym stole
w mundurach błyszczących

to strzelało wystraszone zło
zatrwożone otwartymi na oścież ramionami
i prawda dobra
(...)
to strzelaliśmy my sami
ja i ty
od wieków od wczoraj dzisiaj teraz
jak długo jeszcze

PIOTREK
Obecnie na całym świecie następuje dewaluacja wielu idei, ideologii, systemów,
Przyszłość jawi się mało optymistycznie, pełna jest znaków zapytania.
Jan Paweł II w odpowiedzi na te fakty przygotował jedyną możliwą wizję nowej cywilizacji Jest to cywilizacja miłości, cywilizacja
nawróconego człowieka, nawróconego właśnie na źródła swego człowieczeństwa, tak przecież zapomniane.

JUSTYNA

Żaden człowiek nie ma ścieżek gotowych.
Rodzimy się jak gąszcz,
Który może zapłonąć podobnie jak krzak
Mojżesza
lub może uschnąć.

Ścieżki trzeba przecierać wciąż, bo mogą
zarosnąć na nowo,
przecierać je trzeba tak długo, aż staną się
proste
prostotą i dojrzałością wszystkich chwil

oto każda chwila się otwiera całym czasem,
staje się jakby cała ponad sobą,
znajdujesz w niej ziarno wieczności.

PIOTREK
Jan Paweł II jako poeta i pisarz pięknym językiem głosi światu katechezę ujętą przez siebie w nowy sposób.
Ludzkość obecnie tak bardzo potrzebuje silnego, pewnego głosu Człowieka z Piotrowej łodzi, który mówi:
„Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Wierzcie, ale wierzcie bez zastrzeżeń. Zawierzcie temu,
który mówi: „Jam zwyciężył świat”
który mówi: „Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem”
Który mówi: „Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata”.

Jan Paweł II
Człowieka nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa. A raczej: człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa.. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani jak jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie. Nie może tego wszystkiego zrozumieć bez Chrystusa. (...) Nie można tez bez Chrystusa zrozumieć dziejów Polski – przede wszystkim jako dziejów ludzi, którzy przeszli i przechodzą przez tę ziemię.

MACIEK
Wiem o tobie
Jesteś
Widziałem w tłumie
Twą twarz
Ojca
Patrzyłeś w moje chore oczy
Widziałem ogrody Boga

Wiem o Tobie
Jesteś
Wskazujesz mi drogę
Do jutra
Zrywasz peta z rąk
Zdejmujesz ciszę z ust
Zapalasz prawdę w oczach

Nauczyłem się kochać
Każdy Twój uśmiech
który jest wierszem
rzuconym w ziemię
jak Ziarno

Kiedy kruszę się
Przemijając w korowodach dni
Rośniesz we mnie
nadzieją, miłością, wiarą

MARTA
Ojcze Święty
Znów przybądź do Polski
Z najmocniejszą siecią
Piętrowej łodzi.

Z wysokości
Jasnogórskiego Wzgórza
bielami Ewangelii
zmyj kłamstwo
uparcie przyległe do naszych podszewek.

Janie Pawle
w tę polską ciemność
zapal pochodnie Prawdy
nad polskimi rzekami Matki Boskiej.

KUBA
Duszpasterzu parafii świata
módl się za nami
módl się za rodziny –
arki nowych religijnych obyczajów
Bramo Ojczyzny
Bramo Wiary
Furto duszy znieważonej
módl się za nami

MACIEK
Łuku przymierza
Apostole miłości i pokoju
Mocarny kowalu dialogu
Świadku Dobrej Nowiny
Świadku PRAWDY
Synu Ziemi wadowickiej
módl się za nami

JUSTYNA
Piotrze –
Piotrze zesłany naszym czasom
Gwiazdo samotnych
którzy boją się innych ludzi
a nawet własnej trwogi
Psałterzu moralności
Ojcze dobroci
Ojcze święty – poeto
ocal nas

MARCIN
Papieżu miłosierdzia
módl się za nami
Papieżu Praw Człowieka
ratuj ludzi w mroku
i mnie w słońcu chroń
a pod drzewem modlitwy wysłuchaj

WIRGINIA
Nauczycielu cierpliwy
Wieżo Dzwonów bijących w dolinie płaczu na alarm
Najczystsza Kroplo Krwi
za narody
Ujarzmione
terroryzowane
oddana
na placu świętego piotra
w Rzymie
Ojcze zraniony
wybacz nam

BARTEK
Pasterzu Kościoła Powszechnego
Pasterzu ludzi dobrej woli
Pasterzu wszystkich ludzi
kochający nas w fałszu
błędzie
i goryczy
bądź z nami

MACIEK
Piotrze –
Ostatnia ucieczko
Ojcze mojego bólu
tęsknoty
mojego utrapienia
rady
i wesela
uczyń nas znowu ludźmi

KUBA
przecież tyle we mnie Abla
ile Kaina
więc przywróć honor
daj szlachetności ciszę
dojrzałość
rycerskość
polską
chwalebną
daj Życie

zaiste
niech tak się stanie

a Ty
Boże
dobrze wiesz
że nie mam bogów cudzych
przed Tobą
Chryste
„…Ty, Jeden – dobry i Jedyny”
zachowaj nam Papieża

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE

NIE ŚCIGAJ SIĘ Z MIŁOŚCIĄ

Nie ścigaj się z miłością - zaufaj jej
Niech będzie twoim gościem, ty posuń się
A ona gdy urośnie - usunie lęk
Do siostry świętości zaprosi Cię

Nie lękajcie się
Bóg jest miłością
Bóg jest miłością


ŚLUBOWANIE


Nauczycielom
Rodzicom
oraz Koleżankom i Kolegom
uroczyście Przyrzekam:
Rzetelnie i uczciwie
spełniać obowiązki ucznia,
Odnosić się z szacunkiem do innych ludzi
I w potrzebie służyć im pomocą,
Godnie kontynuować
chlubne tradycje
naszego narodu,
Być koleżeńskim,
uczciwym i prawdomównym,
Dbać o dobre imię naszej szkoły,
Pielęgnować wartości
głoszone przez jej Patrona
– Jana Pawła II

Przemówienie Dyrektora Szkoły, Krzysztofa Tura

Wasza Ekscelencjo!
Wielebni Księża!
Szanowni Goście!
Drodzy Uczniowie!

Nie lękajcie się, Otwórzcie drzwi Chrystusowi!
Któż mógł przypuszczać, że słowa Pierwszej Homilii, na samym początku Pontyfikatu, staną się tak ważne dla współczesnego świata, odradzającej się III Rzeczypospolitej, a przede wszystkim dla Was – Droga Młodzieży!
Corragio! Odwagi! To Was zachęcał Ojciec Święty w Ełku, gdyż to Wy jesteście przyszłością świata!
Przyrzekając na Sztandar z Wizerunkiem Jana Pawła II – to Wy jesteście Jego i naszą nadzieją!
Dlatego my, Wasi wychowawcy, mówimy za Papieżem: Odwagi!, nie lękajcie się! Nie lękajcie się wytrwać w Przyrzeczeniu!
Otwórzcie drzwi Chrystusowi! Otwórzcie drzwi prawdziwej Miłości!
Jak powiedział Ks. Biskup w swojej Homilii – weźcie Krzyż i wybierzcie Chrystusa!

Posłanie Księdza Biskupa Jerzego Mazura

Droga Młodzieży, na zakończenie winno być Posłanie. Ojciec Święty Jan Paweł II napisał na III Tysiąclecie (…) Novo millennio ineunte i zaczyna od słów Ewangelii: Duc in altum (Łk 5,4) - Wypłyń na głębię.
Te słowa Pan Jezus skierował do Piotra, który łowił całą noc ryby i niczego nie złowił. I wtedy Piotr powiedział na Twoje Słowa Panie, chociaż jako rybak był pewny, że ryba nie bierze (…) Jako rybak nie chciał myśleć, że będzie trudno cokolwiek złowić, ale odpowiedział na Twoje Słowo Panie i złowił niewiele, a późnej usłyszał Słowa od Chrystusa: Nie lękaj się, odtąd ludzi będziesz łowić!
Życzę Wam, abyście wypływali na głębię, tutaj w Szkole, zagłębiając się w księgi, mądrość, szukając Prawdy!
Wypływajcie na głębię, i też po szkole - wypływajcie na głębie, szukając i żyjąc Prawdą!
Sięgnijcie do postawy Piotra, a usłyszycie te słowa, które dzisiaj tutaj przed nami widnieją:
Nie lękajcie się! Odwagi! Przyszłość należy do Was! Ale przyszłość zależy od miłości! Szczęść Boże!